Rodzinny Ogród Działkowy "Pokój" we Wrocławiu

O nas - Historia


Od autora/Polskie tradycje ogrodnicze 1823-2005   
Lata 1926-1945 Niemieckie ogrody działkowe węzła stacji Wrocław Główny   
Lata 1945-1953 Historia ogrodów "Gaje" i "Pokój". Węzeł Wrocław Główny  
Lata 1953-1963 Założenie i budowa POD "Pokój". Tradycje kolejowe  
Lata 1964-1979 Rozwój i stabilizacja  
Lata 1980-1995 Czas zmian  
Lata 1996-2012 Szanse i zagrożenia/Zakończenie   
Kadencje władz   

Rozdział V

 Rozwój i stabilizacja - Lata 1964-1979

Walne zebranie z 09.02.1964 r. po przyjęciu sprawozdań postanowiło pozostawić dotychczasowy zarząd na kolejną kadencję. Zarząd VII kadencji na lata 1964-1966:
Kazimierz Kozieradzki - przewodniczący
Kazimierz Stawik - zastępca przewodniczącego
Jan Żumirski - sekretarz
Władysław Śliwiński - zastępca sekretarza
Marian Niwczyk - skarbnik
Kazimierz Szczurowski - zastępca skarbnika, dokooptowany w 1965 r.
Tadeusz Waszkiewicz - gospodarz
Józef Skrocki - zastępca gospodarza
Mieczysław Szewczyk - gospodarz
Kazimierz Pilichowski - zastępca gospodarza
Henryk Biadoń - członek zarządu
Emil Kotowski - członek zarządu, dokooptowany w 1965 r.
Komisja Rewizyjna:
Bolesław Malinowski - przewodniczący
Jan Mazur - członek
Jan Gosławski - członek
Zbigniew Bagnowski - członek
Władysław Matuszczak - członek.
Stefan Pawłowski - członek, dokooptowany w 1965 r.
Komisja Rozjemcza:
Stanisław Baranek - przewodniczący
Marian Sroka - członek
Piotr Rybak - członek
Halina Żyburtowicz - członek
Stanisław Brzózka - członek [1].

Zarząd zwracał uwagę na zbyt niskie opłaty w porównaniu do innych ogrodów. Z tego względu fundusze na inwestycje były stale niewystarczające. Planowano ogrodzenie alejek siatką o wysokości 0,75 m. Oraz ujednolicenie ogrodzenia zewnętrznego. Zmniejszyła się liczba sporów miedzy działkowiczami. Nadal nie był odgrodzony teren od ul. Pięknej i droga do szkoły kolejowej. Wnoszono o regularną konserwację pomp i zabezpieczanie ich przed złodziejami.

Od początku roku nadal nie była uregulowana sprawa stałej lokalizacji ogrodu. Czasowa lokalizacja z 1953 r. nie precyzowała czasu istnienia POD. Od 1961 do 1963 r. na żądanie  władz wykonywano inwentaryzacje i plany do Wydziału Urbanistyki Miejskiej Rady Narodowej. Ponadto odpowiednie dokumenty do zarejestrowania stałej lokalizacji zarząd przedłożył do Biura Socjalnego DOKP, które sprawę kontrolowało z ramienia opiekuna POD im. Pokój oraz do Zarządu Wojewódzkiego POD (05.11.1964 r.). Pomimo starań w kwietniu Wydział Budownictwa, Urbanistyki i Architektury przy Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej odmówił wydania decyzji o stałej lokalizacji naszego ogrodu, argumentując to wydaniem w tym samym roku decyzji o lokalizacji na tych terenach zakładów przemysłowych [2]. Co więcej w wyniku uchwały Rady Narodowej z dn. 14.04.1964 r. (znak DRUA/III/302/1739/64) pojawiła się kwestia likwidacji części ogrodu na potrzeby Przedsiębiorstwa PUPiK "Ruch" i Spółdzielni "Chemi-Farb". Zarówno władze ogrodu, jak i sami działkowicze ustosunkowali się do tych decyzji negatywnie. Wobec groźby likwidacji, zarząd ogrodu pisał do zarządu wojewódzkiego POD, prosząc o interwencję w tej sprawie. Władze argumentowały, że w związku z tymczasowością ogrodu nie wolno było sadzić drzew i budować altan. Problem polegał na tym, że ani Zarząd Wojewódzki POD, ani inne władze odpowiedzialne za założenie ogrodu nie informowały o tym fakcie ani działkowiczów ani zarządu ogrodu. Obiecywana przez Wydział Budownictwa od 1960 roku stała lokalizacja i dotacje na rozbudowę infrastruktury ogrodu stwarzały zupełnie inną sytuację, sprzyjającą inwestycjom w infrastrukturę.
W ciągu czterech lat okazało się jednak, że dokumenty i plany dostarczane władzom na ich życzenie w celu dokonania stałej lokalizacji były tylko grą na zwłokę, gdyż od samego początku władze chciały te tereny przeznaczyć pod działalność przemysłową. Nie informowano jednak o tym ani władz POD ani ogrodu. Rozgoryczenie wśród działkowiczów wzmagała postawa urzędników, którzy nie chcieli przyznać terenu zastępczego, nie chcieli też słyszeć o wypłacie działkowiczom i ich rodzinom odszkodowań za nasadzenia i mienie, mimo iż wymagało tego prawo i rozporządzenia ministerialne. Zarząd ogrodu w tej kwestii zwracał wyraźną uwagę na to, że teren ogrodu został doprowadzony do porządku po zniszczeniach i działaniach wojennych wyłącznie dzięki społecznemu zaangażowaniu i pracy samych działkowiczów [3]. 

Ponadto działki te stanowiły miejsce wypoczynku po pracy wielu rodzin kolejarzy, głównie nisko uposażonych pracowników parowozowni. Istotą istnienia działek było bliskie sąsiedztwo zakładu pracy, miejsca wypoczynku i miejsc zamieszkania działkowiczów. Z listy działkowiczów wynika, że prawie wszyscy mieszkali w najbliższym sąsiedztwie węzła towarowego stacji Wrocław Główny [4]. Już w lipcu DOKP odwołało się od decyzji  Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej, stając w obronie interesu własnych pracowników [5].

W maju i ponownie w październiku zarząd interweniował w DOKP w sprawie realizacji zobowiązań kolei, wynikających z odstąpienia terenu i budynku na potrzeby szkoły kolejowej. Chodziło o wygrodzenie szkoły i dróg dojazdowych siatką [6]. W październiku interweniowano w sprawie budowy magazynu i sieci wodociągowej w części zachodniej. Na ten cel zakupiono ze środków własnych 2,5 ton rur "staroużytecznych", wymagających zespawania, ułożenia i podłączenia do wieży ciśnień [7].

16.12.1964 r. gospodarz, Pan Tadeusz Waszkiewicz, został oddelegowany do odbycia szkolenia dla instruktorów w Świeradowie Zdroju. Jest on pierwszym potwierdzonym w dokumentach instruktorem na terenie naszych działek, choć od 4 lat istniała już Komisja Instruktorów Fachowych [8]. Ogółem przeprowadzono trzy szkolenia działkowiczów. Za działalność gospodarczą ogród został wyróżniony dyplomem i nagrodą pieniężną przez Komisję Wojewódzką POD [4]. 

W roku 1965 r., jak wynika ze sprawozdania Zarządu, poprawiła się estetyka altan. Wiele zostało przebudowanych i pomalowanych. Przeprowadzono kilka lustracji ogrodu. Pomimo zaleceń odgórnych brak było pań chętnych do pracy społecznej w komisji kobiecej i organizacji odpowiednich szkoleń. Ze względu na brak pomocy ze strony opiekuna ogrodu nie zrealizowano remontu/przebudowy magazynu, budowy biura zarządu/świetlicy, rozbudowy sieci wodociągowej w części północno-zachodniej pomimo posiadanych rur. Odmowa realizacji inwestycji ze strony  DOKP wynikała głównie z tymczasowości ogrodu i wydawania lokalizacji na naszym terenie dla innych instytucji i przedsiębiorstw [9].

24.01.1965 r. odbyło się walne zebranie sprawozdawcze. Już od kilku lat władze ogrodu przeprowadzały regularne zbiorowe opryski drzew owocowych na wszystkich działkach. Z pewnością służył do tego duży opryskiwacz kołowy zakupiony przed kilkoma laty. Akcje zbiorowych oprysków były ogłaszane na tablicach informacyjnych. Z protokołu z walnego zebrania jasno wynika, że pomimo wcześniejszej rezygnacji z zasilania sieci wodociągowej z parowozowni nadal część działkowiczów z tej sieci korzystała, pomimo jej niewydolności, braku starannej opieki i ciągłych awarii. Na ogrodzie pełniono w tym czasie dyżury dzienne i nocne w ramach czynu społecznego. Wszelkie zgłoszenia kradzieży mienia zgłaszano milicji przez zarząd. W wyniku uzupełniających wyborów do zarządu zostały dokooptowane nowe osoby. Zarząd VII kadencji po zmianach:
Kazimierz Kozieradzki - przewodniczący
Kazimierz Stawik - zastępca przewodniczącego
Jan Żumirski - sekretarz
Władysław Śliwiński - zastępca sekretarza
Marian Niwczyk - skarbnik
Kazimierz Szczurowski - zastępca skarbnika (dokooptowany)
Tadeusz Waszkiewicz - gospodarz I
Józef Skrocki - zastępca gospodarza
Mieczysław Szewczyk - gospodarz II
Kazimierza Pilichowskiego - zastępca gospodarza
Emil Kotowski - członek zarządu (dokooptowany).
Komisja Rewizyjna:
Bolesław Malinowski - przewodniczący
Zbigniew Bagnowski - zastępca przewodniczącego
Jan Mazur - członek
Jan Gosławski - członek
Stefan Pawłowski - członek (dokooptowany).
Ze względu na negatywną ocenę pracy Komisji Rozjemczej walne zebranie wybrało zupełnie nowy jej skład:
Edward Kadzielski - przewodniczący
Tadeusz Banasiak - członek
Halina Żyburtowicz - członek.

Walne zebranie podjęło także uchwały o rozbudowie sieci wodociągowej do poszczególnych działek, budowie magazynu na narzędzia, ogrodzeniu alejek jednolitym materiałem, wygrodzeniu przejścia na teren szkoły, urealnieniu ewidencji drzewek w celu planowania oprysków [10].
Z pism do ZW POD można wywnioskować, że Zarząd nie planował budowy nowego magazynu, lecz remont istniejącego już magazynku o powierzchni 24 m2 wymurowanego z pozostałości poniemieckiego muru i odzyskanej z ruin cegły. Powierzchnia ogrodu wynosiła ponad 9.8 ha, na których znajdowało się 210 działek. Na terenie POD posadzonych było 2314 drzewek owocowych, 4665 krzewów owocowych, 180 małych plantacji winorośli. Wśród najpopularniejszych upraw znajdowały się m.in.: truskawki, poziomki, róże i inne kwiaty, byliny. Istniała już sekcja pszczelarska. 30 działkowiczów prowadziło hodowlę królików. 184 działki posiadały altany. W wodę zaopatrywano się z 20 studni abisynek i z sieci wodociągowej z 72 kranami podłączonej do parowozowni [4].

Pierwszy raz pojawiła się informacja o charakterze lokalizacji naszego ogrodu. Wg pisma do ZW POD ogród został zlokalizowany jako zastępczy za zlikwidowanie poniemieckich ogródków działkowych znajdujących się przed 1953 r. obok parowozowni PKP [4].
Podczas kursokonferencji w Międzygórzu zarząd naszego ogrodu został poinformowany przez panią Barbarę Brodzinowską, przedstawicielkę Miejskiej Rady Narodowej we Wrocławiu, że nasz ogród ma uzyskać w końcu stałą lokalizację co zostało już uzgodnione z Wydziałem Architektury i Budownictwa. Dokumenty w tej sprawie posiadało Biuro Socjalne DOKP, które sprawę stałej lokalizacji POD im. Pokój prowadziło. Wnoszono także o dokończenie w 1966 r. obiecywanych od lat inwestycji: ogrodzeni dojścia – drogi do szkoły, remontu magazynu – murowanego poniemieckiego obiektu, rozbudowy i podłączenia sieci wodociągowej do kolejowej sieci wody przemysłowej oraz wykonania ogrodzenia drugorzędnych alejek siatką wysokości 1 m  na długości 1800 mb [11].

W 1966 r. na podstawie nowego regulaminu działkowca zatwierdzonego przez CRZZ 01.07.1965 r. wszystkie zarządy POD w całym kraju zakończyły swe kadencje, bez względu na czas ich trwania. W całym kraju na podstawie nowych przepisów wybrano nowe zarządy na trzyletnie kadencje [12]. 23.01.1966 r. walne zebranie wybrało nowy zarząd VIII kadencji na lata 1966-1969 pozostawiając większość działaczy dotychczasowego:
Kazimierz Kozieradzki - przewodniczący
Kazimierz Stawik
- zastępca przewodniczącego
Zbigniew Bagnowski - sekretarz
Marian Niwczyk - skarbnik I
Kazimierz Szczurowski - skarbnik II
Maria Szczurowska - księgowa.
Gospodarze i członkowie Komisji Fachowo-Szkoleniowej:
Władysław Śliwiński
Mieczysław Szewczyk
Józef Skrocki
Kazimierz Pilichowski
Komisja Rewizyjna:
Bogdan Lalacz
Jan Gosławski
Ludwik Góźdź
Stefan Gutowski
Bolesław Malinowski
Szczepan Podruczny - zastępca
Józef Ścigała - zastępca.
Komisja Rozjemcza:
Tadeusz Benedyczak
Tadeusz Banasiak
Franciszek Dziczkaniec
Tadeusz Waszkiewicz
Mieczysław Pawlik
Henryk Chocimski
Stanisław Fornal - zastępca
Franciszek Wielogórski - zastępca
Antoni Minkiewicz - zastępca.
Komisja Kobiet:
Kazimiera Grzegorzewska
Marta Bury
Józefa Ganczuk.
Komisja Współzawodnictwa:
Jan Żumirski
Mieczysław Szewczyk
Józef Skrocki
Antoni Rak.
Delegaci wojewódzcy:
Kazimierz Kosieradzki
Mieczysław Szewczyk [13].

Na ogrodzie hodowano nutrie, króliki, pszczoły i gołębie. Było 79 kranów wodnych, 19 studni w tym 11 czynnych, 153 altany i 2 opryskiwacze. Na początku roku 1966 POD im. „Pokój” liczył już 215, a pod koniec roku 216 działek. Z okazji Dnia Działkowca i Dnia Kolejarza zorganizowano zabawę taneczną, podczas której wręczono nagrody dla najlepszych działkowiczów.
W maju decyzją DOKP zarząd naszego ogrodu otrzymał pudło wycofanego z ruchu wagonu do remontu z przeznaczeniem na biuro. Pudło wagonu dostarczono, zbiorowo zamawiano wapno i nawozy. Za działalność gospodarczą ogród zajął 42 miejsce (na 600 ogrodów) w województwie i otrzymał 400,00 zł nagrody.  Studnie wymagały odmulenia ze względu na ich niefachowe wykonanie [14]. Więcej w dziale Konkursy. W roku 1966 w związku z likwidacją dawnego ogrodu przy ul. Jesionowej/Nyskiej - kolonii "Zaroślak" w ROD "Gaje" - wielu działkowiczów z tejże kolonii posiadało drugą działkę na naszym ogrodzie. Wpłynęło też kilkanaście podań od działkowiczów z likwidowanej kolonii "Zaroślak". Potwierdza to liczna korespondencja z zarządem ROD "Gaje". Gospodarze na podstawie umowy o dzieło dokonali pomiaru działek i uzupełnienia kartoteki ogrodu.
Na terenie ogrodu hodowano różne małe zwierzęta: nutrię (2 działkowiczów), króliki (10 działkowiczów), pszczoły (3 działkowiczów) i gołębie (3 działkowiczów). Ze względu na złą pracę Komisji Lustracyjnej i Współzawodnictwa nie odbył się konkurs na najlepiej utrzymaną działkę. Mimo to Zarząd przeprowadził własną kontrolę i wytypował sumiennych działkowiczów do nagrody. Również Komisja Kobieca nie wykazywała w tym roku większej aktywności. Zorganizowano dla wszystkich działkowiczów zabawę z okazji Dnia Działkowicza i Dnia Kolejarza, jednak pomimo wysłanych zaproszeń frekwencja była niska.

12.02.1967 r.odbyło się walne zebranie. W roku tym zarząd zgromadził niezbędne materiały do przeprowadzenia elektryfikacji biura zarządu i oświetlenia głównej alei. Przeprowadzono likwidację częściową 3¼ działki pod Spółdzielnię Pralniczą "Tęcza", w zamian ogród otrzymał 1700 m2. Jako teren zastępczy przewidziano sąsiadujący z ogrodem od północy obszar, z którego usunięto hałdy śmieci, gruzu i szlaki. Więcej w dziale Stan prawny. Według danych zarządu, ogród miał być częściowo zlikwidowany pod dwa przedsiębiorstwa państwowe o czym mówiło się już od 1963 r. Przewidywano natomiast stałą lokalizację dla pozostałej części ogrodu. Pomimo, że ogród miał charakter czasowy, działkowicze nie uprzedzeni o przepisach w latach 1950. dokonali licznych i kosztownych nasadzeń oraz pobudowali altany, dzięki czemu poprawiła się estetyka tego terenu. W 1967 roku na ogrodzie znajdowało się około 3 tysiące drzew i 3200 krzewów. Działki na terenie zastępczym zgodnie z przepisami miały być ogrodzone i wyposażone w urodzajną ziemię [15].
Na ogrodzie znajdowało się 27 działek o ponadnormowej powierzchni (ponad 500 m2). Było to wynikiem złej polityki gospodarczej pierwszych zarządów oraz braku jasnych przepisów [16]. Ogród był wyposażony w 89 kranów wodnych, 23 studnie, z czego 11 było wyposażonych w pompy. Działkowcy posiadali 171 altan, 2 działkowiczów hodowało nutrię, a 5 posiadało 20 pszczelich uli [17]. W 1967 roku zakończono remont wagonu-biura. Komisja Kobieca dwukrotnie dostarczyła w 1967 r. kwiaty do szpitala Ginekologiczno-Położniczego przy pl. Hirszfelda, brała też czynny udział w przygotowaniu Dnia Działkowca i Dnia Kolejarza [18]. Zgromadzono też materiały niezbędne do oświetlenia głównej alei. Zarząd pozyskał od PKP drewniane słupy, kabel i oprawy oświetleniowe. Instalację miano ułożyć w czynie społecznym. Poruszano także sprawę kradzieży od strony bocznicy kolejowej będącej miejscem stacjonowania Jednostki Wojska Polskiego.

21.01.1968 r. odbyło się walne zebranie sprawozdawcze, tradycyjnie w Świetlicy Lokomotywowni. Zasłużonym działkowcom wręczono nagrody i dyplomy uznania. Przedstawiciel Wojewódzkiego Zarządu POD wnosił na zebraniu o zaprowadzenie księgi pamiątkowej dokumentującej historię ogrodu. W dyskusji działkowicze podnosili kwestię braku stałej lokalizacji ogrodu, brak pomocy ze strony zakładu patronackiego, powtarzające się kradzieże i dewastacje ze strony uczniów tutejszej szkoły oraz żołnierzy jednostki stacjonującej na terenie kolejowym, co zostało potwierdzone przez licznych świadków, a także konieczność kontynuowania budowy wodociągu [19]. W Komisji Fachowej działali:
Władysław Śliwiński - członek zarządu
Wacław Waszkiewicz - instruktor ogrodowy
Kazimierz Pilichowski - instruktor ogrodowy.
W Komisji Współzawodnictwa działali:
Józef Zyga
Mieczysław Szewczyk
Józef Skrocki.
W roku 1968 uchwałą Zarządu Okręgu ZZK we Wrocławiu ostatecznie polecono DOKP najpóźniej do 1970 r. uregulować stan prawny wszystkich ogrodów kolejowych. Według ewidencji Zarządu Urządzeń Socjalno-Bytowych DOKP powierzchnia ogrodu z komunikacją i nieużytkami wynosiła 9,6827 ha. Faktyczna powierzchnia użytkowa samych działek wynosiła 8,397 ha. W tym roku ogrody same obchodziło Święto Dnia Działkowca. Obchodzono je pod politycznym hasłem XXV-lecia PRL i V Zjazdu PZPR. Liczba działek wzrosła w 1968 do 217. Zapotrzebowanie było na kolejne 40 działek i ok. 2 ha powierzchni. Brak stałej lokalizacji nadal uniemożliwiał zakładowi opiekuńczemu na doinwestowanie ogrodu. Wszystko co do tej pory na terenie ogrodu się znajdowało wykonano prawie wyłącznie dzięki środkom i pracy samych działkowiczów.

Tradycyjnie już wykonano kilka akcji oprysków, prowadzono też akcje odchwaszczania terenu ogrodu. Ogród wspierał Szpital Ginekologiczno-Położniczy im. Neugebauera przy pl. Hirszfelda poprzez wysłanie delegacji Komisji Kobiecej z kwiatami. Ogród zajął 12 miejsce (120 pkt.) w kategorii ogrodów z punktacją poniżej 130 pkt. we współzawodnictwie wojewódzkim.

W czerwcu dzięki pomocy Oddziału Budynków zakończono wygradzanie alei głównej prowadzącej do Szkoły Kolejowej i parowozowni. Wykonano ponad 450 mb ogrodzenia oraz kilka bram i furtek [20]. Ułożono też w czynie społecznym 573 mb rur o średnicy 50 mm w celu nawodnienia ogrodu [21]. Ponownie utwardzono aleje poprzez nawiezienie żużlem.

26.01.1969 r. w Świetlicy Lokomotywowni Głównej we Wrocławiu odbyło się walne zebranie sprawozdawczo-wyborcze. Wybrano zarząd IX kadencji na lata 1969-1972:
Kazimierz Kozieradzki - przewodniczący
Kazimierz Stawik - zastępca przewodniczącego
Paweł Błażejewski - sekretarz
Marian Niwczyk - skarbnik
Mieczysław Szewczyk - gospodarz
Józef Skrocki - gospodarz
Kazimierz Pilichowski - gospodarz
Halina Żyburtowicz - członek
Stanisława Farsewicz - członek
Władysław Śliwiński - członek
Kazimierz Ignarski - zastępca członka
Tadeusz Waszkiewicz - zastępca członka
Maria Szczurowska - księgowa.
Komisja Rewizyjna:
Bogdan Lalacz - przewodniczący
Bolesław Malinowski - zastępca przewodniczącego
Stefan Gutowski - sekretarz
Jerzy Rdłutowski - członek
Władysław Delimat - członek
Jan Gosławski - zastępcza członka.
Komisja Rozjemcza:
Stanisław Strzelecki - przewodniczący
Edward Smektała - zastępca przewodniczącego I
Józef Hrycak - zastępca przewodniczącego II
Jan Żumirski - członek
Perz Władysław - członek
Jan Urbanek - członek
Stanisław Brzózka - sekretarz.
Komisja Kobiet:
Stanisława Frasewicz - przewodnicząca
Agnieszka Ignarska
Marta Bury
Maria Baranek
Janina Bernatowicz
Julia Huńko
Jadwiga Deka
Bolesława Waszkiewicz
Irena Woźniak
Halina Żyburtowicz
Helena Biadoń
Janina Nawrocka
Janina Mazur
Wanda Śliwińska.

Delegatem na konferencję sprawozdawczo-wyborczą Zarządu Wojewódzkiego POD pozostał Kazimierz Stawik. W tym czasie na naszym ogrodzie działały dodatkowo komisje  Kobieca (początkowo jako Koło Kobiet), Fachowa i Współzawodnictwa, a także Sekcja Pszczelarska i Sekcja Gołębiarzy. Poruszano sprawę tymczasowej lokalizacji ogrodu oraz zagospodarowania pozostałych nieużytków. Obiecywana od lat stała lokalizacja umożliwiłaby opiekunowi przyznawanie środków na lepsze zagospodarowanie ogrodu. Zasłużonym działkowcom oraz zwycięzcom współzawodnictwa ogrodowego w wyniku przeprowadzonych lustracji wręczono nagrody. Zebranie podjęło uchwały dotyczące zakończenia bądź kontynuowania prac rozpoczętych w poprzednich latach, m.in. doprowadzenie prądu do biura, uporządkowanie terenu wokół magazynu i urządzenie placu zabaw dla dzieci, zakończenie grodzenia terenu ogrodu, wyposażenie zarządu i biura w niezbędne akcesoria biurowe, kontynuować akcje szkoleniowe, zaopatrzyć koło pszczelarskie [22]. Planowano również powiększyć teren uprawny ogrodu usuwając gruz i pozostałości dawnych zabudowań gospodarczych, nawieźć alejki żużlem, konserwację istniejącego ogrodzenia, wyposażenie ogrodu w ławki oraz budowę nowego magazynku i biura ogrodu. W roku 1969 prowadzono też prace związane z nawodnieniem ogrodu. 31.10.1969 r. skradziono jedną z pomp założonych jeszcze w 1955 r.

W styczniu 1970 r. na walnym zebraniu sprawozdawczym powzięto uchwałę o uporządkowaniu placu przy magazynie z przeznaczeniem na plac zabaw, doprowadzeniu prądu do wagonu biura. Próbowano rozwiązać sprawę regularnych oprysków drzew przeciw chorobom i szkodnikom. Pomimo, że zarząd dysponował dwoma opryskiwaczami, a opryski przeprowadzano systematycznie, to nie wszyscy chcieli za nie płacić. Za czterokrotne uchylanie się od obowiązkowych dyżurów postanowiono odbierać działki [23]. Z korespondencji z lutego wynika, że na terenie ogrodu znajdowało się 3329 m2 nieużytków [24]. W wyniku współzawodnictwa w roku 1969 nasz ogród zdobył 160 punktów w skali województwa.

W czerwcu odbyła się lustracja Komisji Współzawodnictwa Miejskiego Zarządu POD. 05.10.1970 r. w biuletynie Zarządu miejskiego POD ogłoszono wyniki, nasz ogród zdobył 2 miejsce exe quo z  POD "Odra" w dzielnicy Krzyki zaraz po POD "Odpoczynek", z liczbą punktów 123 i nagrodą w wysokości 750,00 zł [25]. W skali województwa wrocławskiego na 268 ogrodów (216 klasyfikowanych) nasz ogród zajął 27 miejsce [26]. W czerwcu odebrano nowy odcinek wodociągu po stronie zachodniej o długości 107 m wykonany z rur dwucalowych pozyskanych od DOKP i ułożonych w czynie społecznym przez działkowicza, Pana Szczepana Podrucznego [27]. Wg sprawozdania za 1970 r. dzięki zaangażowaniu zastępcy Kazimierza Stawika udało się pozyskać 300 słupków i 900 mb siatki. Ogród jako przyzakładowy nie dostawał żadnej pomocy od miasta, a jako tymczasowy nie otrzymywał pomocy również od zakładu patronackiego. Ten z kolei pomimo interwencji Krajowej Rady i Wojewódzkiego Zarządu nie pomagał ogrodowi w dostatecznym stopniu, dlatego też zagospodarowywanie ogrodu odbywało się bardzo wolno. 

W 1970 r. przeprowadzono 3 lustracje ogrodu, dokonano 2 oprysków, ogród liczył 221 działek, działała Komisja Kobieca, która brała udział w organizacji wystawy kwiatów i owoców, dostarczała kwiaty dla chorych i samotnych w szpitalu przy pl. Hirszfelda oraz dzieci i osób starszych w domach opieki . Aktywnie zarządowi pomagała również Komisja Rewizyjna [24] [43]. W grudniu istniał już magazyn murowany, wyremontowany wagon biura, rurociąg, ogrodzenie z siatki 280 mb i 12 pomp tłokowych [28].

21.02.1971 r.na kolejnym walnym zebraniu sprawozdawczym zarząd planował w preliminarzu budżetowym już ponad 2 tysiące zł na obchody Dnia Działkowca, co stanowiło 10% wydatków na rok 1971. Na pracę komisji problemowych w tym Kobiecej i na obchody Dnia Kobiet i Dnia Kolejarza przeznaczono 2700,00 zł. Na nagrody za współzawodnictwo ogrodowe przewidywano 1000,00 zł, a na nagrody dla najaktywniejszych członków zarządu 2100,00 zł, czyli odpowiednio 5 i 10% budżetu. W tym roku podkreślano dobrą pracę zarządu. Działały komisje problemowe Fachowa, Współzawodnictwa i Kobieca. Wysuwano zastrzeżenia do pracy Komisji Rozjemczej. Udało się zrealizować uchwały walnego zebrania z ubiegłego roku, z wyjątkiem budowy placu zabaw obok biura zarządu i magazynu [29]. Sieć wodna mierzyła już 680 mb. 16.10.1971 r., jak wynika z protokołu zdawczo-odbiorczego, udało się doprowadzić długo oczekiwaną elektryczna linię napowietrzną do biura Zarządu [30] [44]. Komisja Kobieca jak co roku pomagała chorym i potrzebującym w szpitalach i domach opieki, brała też udział w zwiedzaniu Ogrodu Botanicznego.

W 1971 r.przetwórnia rybna, która 12 lat wcześniej próbowała wynająć od Zarządu budynek,  przekazany potem szkole kolejowej, w końcu znalazła miejsce na swoją działalność. Centrala Rybna utworzyła zakład na Tarnogaju przy ul. Międzyleskiej [31]. Komisja Kobiet obdarowała kwiatami zakłady opiekuńcze ogrodu, szpital przy pl. Hirszfelda, pracowników PKP, PKS i MPK oraz wystawę kwiatów. 12.09 zorganizowała również wystawę kwiatów i owoców z okazji Dnia Działkowca.

23.01.1972 r. walne zebranie odbyło się w Świetlicy Lokomotywowni. Minutą ciszy uczczono pamięć zmarłych działkowiczów: Jana Żumirskiego, Franciszka Lipieckiego, Jana Mazura i Antoniego Piętki. Wybrano zarząd X kadencji na lata 1972-1976:
Kazimierz Kozieradzki - prezes
Kazimierz Stawik
- zastępca prezesa
Tadeusz Waszkiewicz - sekretarz
Marian Niwczyk - skarbnik
Mieczysław Szewczyk - gospodarz
Kazimierz Pilichowski - gospodarz
Stanisława Frasewicz - członek zarządu, przewodnicząca Komisji Kobiecej
Kazimierz Ignarski - członek
Edward Kądzielski - członek
Edward Bernatowicz - zastępca członka
Jan Karbowski - zastępca członka
Maria Szczurowska - księgowa.
Komisja Rewizyjna:
Bogdan Lalacz - przewodniczący
Stefan Gutowski - zastęcpa
Bolesław Malinowski - członek
Władysław Perz - członek
Marian Sławiński - członek
Stanisław Krajewski - zastępca członka
Stanisław Brzózka - zastępca członka.
Komisja Rozjemcza:
Stanisław Strzelecki - przewodniczący
Władysław Delimat - sekretarz
Stanisław Żurowski - członek
Joanna Tendyk - członek
Mieczysław Filipek - zastępca członka.
Komisja Socjalna Kobiet:
Maria Knara - przewodnicząca
Halina Rydzik
Kazimiera Machura
Bolesława Waszkiewicz
Agnieszka Ignarska
Janina Bernatowicz
Julia Huńko
Irena Woźniak
Maria Rusiecka
Danuta Lubin.

Na Konferencję Wojewódzką wybrano Kazimierza Kozieradzkiego i Kazimierza Stawika. Nadal ogród nie posiadał stałej lokalizacji, jednak pomimo braku pomocy z zewnątrz, a dzięki ofiarnej pracy zarządu sukcesywnie się modernizował, co podkreślali przedstawiciele wyższych szczebli POD [32]. Podjęto uchwały o wprowadzeniu obowiązkowych prac społecznych, których do tej pory  nie udawało się egzekwować. Wnoszono także o oczyszczenie terenu wokół świetlicy i magazynu, ponieważ do tej pory nie udało się tego terenu odgruzować, również z winy działkowców, którzy wyrzucali w tym miejscu odpadki. Poruszano sprawy przyszłej częściowej likwidacji pod zakłady Energetyki. Zakończono budowę magazynku i elektrycznej sieci napowietrznej wzdłuż głównej alei i do świetlicy, zamówiono wapno, krzewy róż, wybudowano wodociąg po stronie zachodniej i wykonano dodatkowe wejście od strony wschodniej. Wykonano też nowe ogrodzenie od strony północno-wschodniej. N ogrodzie znajdowało się 176 kranów wodnych, 199 altan, i 220 działek.

15.01.1972 r.POD im. Pokój zajął IX miejsce we współzawodnictwie na najpiękniejszy ogród w dzielnicy Wrocław-Krzyki. Od 1972 r. zebrania zarządu odbywały się raz w miesiącu. Do tej pory odbywały się częściej, według potrzeby, nieraz 16 razy w roku. Komisja Kwalifikacyjna i Współzawodnictwa przeprowadziła 3 lustracje ogrodu. W komisji Kobiecej najofiarniej pracowała jej przewodnicząca Stanisława Frasewicz. Zebrała kwiaty i owoce na Miejską Wystawę Kwiatów, zebrała i dostarczyła kwiaty do szpitala im. Neugebauera przy pl. Hirszfelda oraz Szpitala Kolejowego przy ul. Wiśniowej, z którymi od lat nasz ogród współpracował. Pomagała zarządowi w przygotowaniu zebrań, a także przygotowała na Dzień Działkowca kwiaty i owoce. Zarząd dobrze wywiązywał się z uchwał ubiegłorocznego walnego zebrania, choć nie wszystkie prace zdążono wykonać w całości. Pozyskano cement, piasek, słupki i siatkę na wygrodzenie głównych alejek. Podjęto uchwały mobilizujące działkowiczów do obowiązkowych dyżurów i prac społecznych, które działkowcy wyjątkowo niechętnie realizowali. Nie udało się wykonać nadal placu zabaw. Wspomniano również o nadchodzącej w roku następnym 20 rocznicy powstania ogrodu. 17 działkowców otrzymało listy pochwalne i nagrody za najlepiej utrzymane działki. Ogród liczył 220 działek, 201 altan, 176 kranów wodnych, 11 studzien, 41 okien inspektowych, 25 uli w pasiece, 3287 drzew, 7936 krzewów. Działki użytkowali głównie pracownicy fizyczni (92 osoby) i emeryci (76 osób). Ekwiwalent za 4 godziny prac społecznych wynosił 40 zł, a za nocne dyżury 50 zł [33]. Ogrodzono znaczną część alejek, dbano również o estetykę ogrodu. Zachęcano do modernizacji altan, zakładania budek lęgowych dla ptaków, pryzm kompostowych. Kontynuowano negocjacje związane z częściową likwidacją ogrodu i założeniem nowej kolonii.

21.01.1973 r. odbyło się walne zebranie sprawozdawcze. Omawiano bieżące sprawy napraw i konserwacji ogrodzeń, uporządkowania terenu wokół biura, wymiany skorodowanej instalacji wodnej we wschodniej części ogrodu. 20 użytkowników działek otrzymało nagrody i dyplomy za najładniejsze działki we współzawodnictwie ogrodowym. Pracę kontynuują komisje problemowe Kobieca, Fachowa i Współzawodnictwa [32]. Komisja Kobieca 8 marca brała udział w organizacji Dnia Kobiet, 1 czerwca w Dniu Dziecka i 22 lipca w Święcie Kwiatów [34]. O aktywnej działalności naszej Komisji Socjalnej wspomniała również Gazeta Robotnicza w wydaniu z 04.06.1973 r. W roku tym zlikwidowano bezpośrednie przejście z terenów lokomotywowni do szkolnych warsztatów. Powzięto decyzję o odzyskaniu części nieużytków poprzez usunięcie części gruzu i przeniesienie w rejon stawu w celu jego zmniejszenia.
12.09.1973 r.w ramach Dni Działkowca bardzo uroczyście obchodzono XX-lecie Przyzakładowego Pracowniczego Ogrodów Działkowego PKP im. Pokój. W świetlicy DOT we Wrocławiu przy ul. Hubskiej 6 urządzono z tej okazji wieczorek taneczny. Działkowicze otrzymali imienne zaproszenia specjalnie wydrukowane na tę okoliczność. Komisja Kobieca jak zawsze zadbała o wspaniałą oprawę, przygotowując kwiaty, owoce i ciasta [35]. Ogród zajmował powierzchnię 9,7025 ha, liczył 223 działki o ogólnej pow. 8,24 ha. Średnia pow. działek. Wynosiła 368 m2. 154 działkowiczów było pracownikami fizycznymi, a 69 umysłowymi, w tym było 41 emerytów. Na ogrodzie rosło 3,6 tys. drzew owocowych, 9 tys. krzewów owocowych. Powierzchnia upraw ozdobnych wynosiła 2,3 tys m2, warzywnicza ponad 7 ha. Hodowano pszczoły (28 uli), nutrie (98), króliki (100), kury (40). Ogród był wyposażony w 188 kranów na sieci wodociągowej oraz 13 studni abisynek [45].

20.01.1974 r. odbyło się walne zebranie. Wobec mającej nastąpić częściowej likwidacji ogrodu pod budowę obwodnicy śródmiejskiej i "Energoprem", zarząd otrzymał teren zastępczy na Brochowie przy ul. Wiaduktowej. Intensywnie rozpoczęto zagospodarowywanie nowego ogrodu na Brochowie ze środków w wysokości 47 tys. zł, jakie Ogród otrzymał od inwestora, Zakładów Remontowych Eenergetyki (od 1975 r. "Energoprem"), w ramach odszkodowania za kolejną likwidowaną część ogrodu przy bocznicy kolejowej i przedłużeniu ul. Jesinowej. Kolonia "Brochów" była tworzona w ścisłej współpracy z Zarządem Wojewódzkim POD. Z zachowanych dokumentów wynika, że kolonię "Brochów" zakładał w zasadzie przewodniczący Kazimierz Kozieradzki i skarbnik Marian Niwczyk. Założono tam zieleniec i posadzono drzewa [36].

Z komisji problemowych najaktywniej działała Komisja Socjalna Kobiet, która oprócz działalności charytatywnej i udziału w wystawach prowadziła regularnie pokazy i pogadanki, wspierała też Zarząd przy organizacji zebrań. Likwidacja objęła 28 całych działek i 4 częściowo o łącznej powierzchni ponad 1,1 ha. Nowy ogród przy ul. Wiaduktowej miał mieć powierzchnię 1,1 ha i 32 działki. Z nowych działek skorzystało tylko 15 dawnych działkowiczów, pozostałe przydzielono wg kolejności podań oczekujących na przydział. Nowy teren został urządzony i odpowiednio przygotowany, ale z 6 działek komisyjnie nie odebrano ze względu na zagruzowanie. Po usunięciu gruzu i nawiezieniu humusu przez Energoprem Zarząd protokołem odebrał cały teren kolonii. Koszty usunięcia usterki w wysokości 8 tys. zł pokrył inwestor. Na urządzenie zieleńców inwestor przeznaczył ponad 6 tys. zł. Łączny koszt odszkodowania za częściową likwidację starego ogrodu wyniósł 53.047,00 zł. Ponadto Energoprem na swój koszt wykonał ogrodzenie od strony zajętego terenu. W tym samym roku zagospodarowano pozostały teren rezerwowy od strony torów kolejowych i wydzielono 6 działek, z czego 4 otrzymali dotychczasowi użytkownicy 2 nowi. Gospodarze dokonali też nowych pomiarów działek i wykonalni nową numerację. Podzielono też dwie duże działki na mniejsze, dzięki czemu przybyły kolejne dwa ogródki [46].

25.02.1975 r. obradowało walne zebranie sprawozdawczo-informacyjne. Działkowicze skarżyli się na złą pracę Zarządu. Brak odpowiednich działań doprowadził do fatalnego stanu ogrodzenie ze wszystkich stron ogrodu. Podnoszono także brak zieleńca w starym ogrodzie dla 200 działek. Podkreślano złą współpracę przewodniczącego z pozostałymi członkami zarządu. Przez opieszałość utracono 500 mb siatki na bieżące naprawy, nie rozwieziono znów szlaki na drogi. Proponowano zmianę przewodniczącego, który stawiał Zarząd przed faktami dokonanymi, działając jednoosobowo w sprawach zakładania kolonii. Działkowiczom doskwierało także sąsiedztwo spółdzielni chemicznej i zapachów z niej dochodzących. Przez ostatnie lata Zarząd zaniedbał tereny przyległe i płot. Zarząd odpierał ten zarzut brakiem chętnych działkowiczów do pomocy  ramach czynu społecznego i ograniczonymi funduszami. Kwestionowano też zasadność obarczania Zarządu drobnymi zatargami sąsiedzkimi. Brak działań na starym ogrodzie argumentowano również jego przyszłą likwidacją. Sekretarz i przewodniczący zrzekli się stanowisk. Zebranie postanowiło zatrudniać sekretarza i księgowego na umowę, ze względu na duże obciążenie, odpowiedzialność i nakład pracy oraz środków na prowadzenie spraw formalnych ogrodu. Przewodniczącego Kozieradzkiego zastąpił jego zastępca Kazimierz Stawik [46].

W roku 1975 kolonia "Brochów" liczyła 32 działki, była już ogrodzona i wyposażona w bramy i wewnętrzne ogrodzenia. Posiadała murowaną świetlicę, WC, pomieszczenie magazynu, i sieć wodociągową zasilaną ze studni głębinowej przez hydrofor [36]. Zlikwidowano łącznie 12 działek od strony ul. Pięknej pod budowę obwodnicy. Zmarł członek Komisji Rozjemczej, Stanisław Żurowski. W końcu roku komisja ta uległa rozkładowi aż do wyboru nowej w marcu 1976 r. Rozpoczęła się też wycena działek, które miały być zlikwidowane w II etapie przez "Energoprem". Procedura likwidacyjna została prawdopodobnie wstrzymana ze względu na brak porozumienia co do terenów zastępczych. 

Komisja Kobiet, jak co roku, wykazała się wielką aktywnością społeczną. Na terenie rezerwowym przyznanym w 1959 r. przez DOKP, od strony torów kolejowych urządzono jedną działkę.  Ogrodzono 220 mb i wykonano 230 mb krawężników pod siatkami. W kolonii na terenie zielonym nasadzono krzewy i założono trawniki. Wykonano jedną pompę wody abisynkę, wymieniono zamek w bramie głównej i dorobiono 32 klucze dla działkowiczów. Na starym ogrodzie wyremontowano 4 pompy, wymieniono okna w wagonie-świetlicy i odnowiono wnętrze. Odgruzowano też część nieużytków z przeznaczeniem na działki. Ze względu na złe wykonawstwo hydroforu doszło do jego awarii, naprawiono go, wymieniono transformator i wyłącznik olejowy, ale bez oczekiwanego rezultatu, ponieważ wadliwa konstrukcja pomieszczenia hydroforu dopuszczała do urządzenia wilgoć. Ze względu na wygaśnięcie gwarancji odmówiono również napraw serwisowych. 

14.03.1976 r. walne zebranie wybrało nowy zarząd XI kadencji na lata 1976-1980:
Kazimierz Stawik - prezes
Władysław Perz
- zastępca przewodniczącego
Jerzy Rdułtowski
- zastępca przewodniczącego
Tadeusz Waszkiewicz - sekretarz
Marian Niwczyk - skarbnik
Maria Knara - członek
Szczepan Podruczny - członek
Wiktor Muszak - członek
Mieczysław Szewczyk - członek
Antoni Tomasiewicz - księgowy.
Gospodarze:
Józef Skrodzki - gospodarz części głównej (stary ogród)
Stanisław Nidecki - gospodarz kolonii „Brochów” (nowy ogród)
Kazimierz Pilichowski - zastępca gospodarza.
Komisja Rewizyjna:
Henryk Mikołajczyk - przewodniczący
Stefan Gutowski - zastępca
Marian Sroka - członek
Lubomir Dziewulski - członek
Zygmunt Bogusz - członek.
Komisja Rozjemcza:
Stanisław Baranek - przewodniczący
Mieczysław Foluszny - członek
Feliks Jakubowski - członek
Mieczysław Filipek - członek
Joanna Tyndyk - członek.
Komisja Socjalna Kobiet:
Maria Knara - przewodnicząca
Kazimiera Machura
Halina Rydzik
Bolesława Waszkiewicz
Agnieszka Ignarska
Julia Huńko
Irena Woźniak
Janina Bernatowicz.

W dokumentach nowy zarząd próbował dowodzić, że zebranie odwołało pana Kozieradzkiego z funkcji prezesa, nie mogło tego jednak zrobić gdyż, w 1976 r. dobiegła końca kadencja poprzedniego zarządu. Walne zebranie mogło co najwyżej nie wybrać ponownie Pana Kozieradzkiego [37].

W Wieczorze Wrocławia 20.02 ukazała się nieprawdziwa informacja o znęcaniu się działkowiczów nad ptactwem na naszym ogrodzie. W toku przeprowadzonego dochodzenia, okazało się, że sprawę przeinaczono i na podstawie plotki opublikowano materiał prasowy krzywdzący nasz ogród i rzekomego sprawcę. Sprawę wyjaśniono, sprawcą nie był oskarżany w artykule działkowicz. Ostatecznie Wieczór Wrocławia opublikował sprostowanie 27.02 i 12.03.

Komisja Socjalna Kobiet tradycyjnie pomagała Zarządowi w organizacji świąt i zebrań, wspierała kwiatami i owocami pracowników kolejowych, chorych w szpitalu i przychodni kolejowej, dzieci w żłobku, a także dzieci w domach dziecka, za co otrzymała pisemne podziękowania.

W końcu marca Kazimierz Kozieradzki ustąpił, choć jego kadencja wygasła po walnym zebraniu. Miało to związek z konfliktem o zieleniec założony przez niego w 1974 r. na kolonii "Brochów" bez sprzeciwu członków zarządu, którzy w 1976 żądali od byłego prezesa usunięcia z zieleńca rocznych drzew i krzewów. Przy wycenie likwidowanej części ogrodu w 1974 r., zakładaniu i odbiorze nowej kolonii członkowie zarządu nie współpracowali z prezesem Kozieradzkim. Zarzucano mu przedwczesne przeniesienie tam nowych działkowiczów, Prezes nie angażował zarządu w przedsięwzięcia realizowane w uzgodnieniu z ZW POD i inwestorem, co stało się bezpośrednią przyczyną podejrzeń o nieprawidłowości. Dokumentacja techniczna dla nowej kolonii oraz kosztorys zostały przez byłego prezesa Kozieradzkiego przekazane nowemu zarządowi [36]. Ogród w tym roku posiadał 14 działających studni w części głównej i jedną na kolonii. Aleja główna była już oświetlona pięcioma latarniami na słupach drewnianych. Działkowcy z 12 likwidowanych działek nie chcieli przenieść się na kolonię, dlatego przydzielono działki nowym użytkownikom i chętnym ze starego ogrodu wg podań [42]. W tym roku rozpoczęła się najprawdopodobniej rozbudowa "Energopremu" i ostateczna likwidacja północno-zachodniej części ogrodu. Przeprowadzono 3 lustracje ogrodu, konserwowano ogrodzenia i pomieszczenia w budynku nowego ogrodu przy ul. Wiaduktowej. Wymieniono hydrofor w kolonii. Nie udało się wykonać krawężników pod wewnętrzne ogrodzenia klonii, ani zakupić huśtawek do ogródka jordanowskiego. 

28.02.1977 r. 18 działkowiczów zostało nagrodzonych we współzawodnictwie na najpiękniejszą działkę. 06.03.1977 r.odbyło się walne zebranie sprawozdawczo-informacyjne. Podjęto uchwałę o utworzeniu w kolonii "Brochów" placu zabaw dla dzieci na skwerze przy świetlicy. Nadal trwała częściowa likwidacja części głównej ogrodu, szacowano wartość mienia i nasadzeń na działkach [38]. Nadal też trwał konflikt między byłym prezesem Kozieradzkim i zarządem o usunięcie drzew na zieleńcu w kolonii "Brochów" [39]. Zarząd apelował o aktualizowanie danych adresowych użytkowników, o zachowanie czystości wokół działek i terenów przyległych do ogrodu. Dyskutowano także o przyszłej likwidacji ogrodu pod Budomasz, której widmo ciążyło od wielu lat na ogrodem. Zarząd przeprowadził także aktualizację kartoteki działek przed przyszłymi wycenami. Podjęto decyzję o zamówieniu w roku 1977 krawężników i materiałów, których nie udało się pozyskać w roku ubiegłym.

W roku tym zakonserwowano prawie 750 mb ogrodzenia, naprawiono 210 mb i oczyszczono pasy przyległe. Odmalowano urządzenia na placu zabaw w Brochowie i uzupełniono go o karuzelę i trzy huśtawki. Naprawiono drzwi i okna po włamaniach w kolonii.

Komisja Kobiet obdarowała pracowników kolejowych w parowozowni, chorych w szpitalu kolejowym i przychodni przy ul. Wiśniowej, dzieci w żłobku i przedszkolu kwiatami i owocami. Brała udział w wystawach, Święcie Kwiatów, organizowała Dzień Kobiet, Dziecka i Działkowca.

W 1978 r. po raz pierwszy w historii ogrodu nie było formalnych skarg i konfliktów, z tego względu Komisja Rozjemcza nie miała zbyt wiele pracy. Regularnie prowadzono konserwację i wymianę zewnętrznego ogrodzenia [42].

26.02.1978 r. odbyło się walne zebranie sprawozdawcze. Podjęto uchwały o zwiększeniu kontroli stanu ogrodzenia zewnętrznego i estetyki terenów przyległych do ogrodu, estetyki altan, odnowienia tablic informacyjnych i zakupienia ławek. W sierpniu Komisja Kobiet dostarczyła do Domu Małego Dziecka przy ul. Rosenbergów duże ilości owoców z darów działkowiczów naszego ogrodu. Tradycyjnie organizowała imprezy, pokazy, zbiórki i święta, brała udział w wystawach, święcie kwiatów i "Krzyckiej Jesieni" za co była wielokrotnie nagradzana. W roku tym konserwowano 400 mb ogrodzenia, naprawiono sieć wodociągową i zabezpieczono go przed zimą, ułożono także 900 mb krawężników pod siatkami. Przydzielono także działkę po zmarłej działaczce Komisji Socjalnej, która była społecznie uprawiana przez tę Komisję z przeznaczeniem na plony na działalność charytatywną. Uchwałą Zarząd przekazał wniesioną opłatę za tę działkę (3793 zł – wartość wycenionych urządzeń i nasadzeń) na budowę szpitala Centrum Zdrowia Dziecka [47].

W 1979 r. Ogród liczył 221 działek (9,18 ha), 189 w części głównej (8,0802 ha) oraz 32 na kolonii (1,1 ha) [40]. 04.02.1979 r. odbyło się walne zebranie sprawozdawczo-informacyjne. Szeroko omawiano sprawę ostatecznej likwidacji starego ogrodu, która nadal była zawieszona ze względu na brak porozumienia między przedsiębiorstwami, które teren miały przejąć. Brak było informacji na temat ewentualnych terenów zastępczych. Przedstawiciele ZW POD informowali o warunkach likwidacji – konieczności przygotowania terenu zastępczego wraz z nawodnieniem, drogami i ogrodzeniem zewnętrznym. Nowe działki miały mieć od 200 do 300 m2. Za nasadzenia i urządzenia miały być wypłacone działkowiczom odszkodowania. Zarząd miał przenieść siedzibę do świetlicy w Brochowie. Na trenerach, które miały być nam przekazane, Zarząd planował ustawić posiadany wagon-świetlicę ze starego ogrodu, a ZW POD miał zbudować świetlicę zbiorczą dla kilku POD [48]. 

Działały nadal komisje problemowe. Komisja Kobieca tradycyjnie urządziła zabawy z okazji Dnia Działkowca i Dnia Kobiet, brała też udział w miejskim Święcie Kwiatów, przygotowywała zebrania. Doręczyła kwiaty chorym w szpitalach i obdarowała owocami dzieci z Domu Małego Dziecka przy ul. Rosenbergów oraz Domu Dziecka z ul. Chopina [42]. Komisja ta urządzała również pogadanki i pokazy na temat przetwórstwa, zdrowego żywienia, kosmetyki. Odświeżono i umeblowano świetlicę w Brochowie, naprawiono cieknący dach, oddano tam też do użytku ogródek jordanowski [41]. Kontynuowano wymianę i konserwację ogrodzenia. Łącznie w ciągu kadencji tego zarządu wymieniono 625 mb i pomalowano 2600 m2 siatki [42].
W tym czasie rozpoczęły się kolejne częściowe likwidacje. Na przełomie 1979 i 1980 r. Spółdzielnia "Chemipol" zajmująca teren po przedwojennych barakach przy ul. Pięknej i przedłużeniu alei głównej w związku z rozbudową przejęła teren z 10 działkami od strony ul. Pięknej. Przez teren działek po północnej stronie "Chemipolu" Elektrociepłownia przeprowadziła również magistralę ciepłowniczą z Siechnic, uszkadzając 3 linie wodociągu ogrodowego, które naprawiono w czynie społecznym. Rozbudowano także sieć wodną od strony kolonii "Pszczółka" do działek "przy torach". Działki przy torach założono na gruntach kolejowych w 1969 r. W związku z likwidacją działek pod "Chemipol" oraz "Energoprem" w 1975 r. nasz ogród dostał kolejny teren zastępczy. Teren ten znajdował się w POD w sektorze 5 na Brochowie na nowo założonym ogrodzie z własnym zarządem. W 1979 roku przyznano tam 20 działek (nr 627-636, 641-650) użytkownikom z naszego ogrodu. We znaki dawała się niepewność związana z przeciągająca się likwidacją ogrodu. W roku 1979 wymieniono 625 mb siatki i ułożono 2250 mb krawężników [49].

[1] AROD, Protokół z walnego zebrania z dn. 09.02.1964 r.
[2] AROD, Pismo Wydziału Budownictwa RN do DOKP z dn. 14.04.1964 r.
[3] AROD, Pismo do Zarządu Wojewódzkiego POD z dn. 15.10.1964 r.
[4] AROD, Pismo do ZW POD z dn. 29.03.1965 r.
[5] AROD, Pismo DOKP do Prezydium Dzielnicowej RN z dn.30.07.1964 r.
[6] AROD, Pismo do DOKP z dn. 29.05.1964 r.
[7] AROD, Pismo do Zarządu Drogowego DOKP z dn. 15.10.1964 r.
[8] AROD, Sprawozdanie z walnego zebrania z dn. 24.01.1965 r.
[9] AROD, Sprawozdanie  Zarządu POD "Pokój" za 1965 r.
[10] AROD, Protokół z walnego zebrania z dn. 24.01.1965 r.
[11] AROD, Pismo do Biura Socjalnego DOKP z dn. 10.08.1965 r.
[12] AROD, Sprawozdanie  Zarządu POD "Pokój" za 1965 r.
[13] AROD, Protokół z walnego zebrania z dn. 23.01.1966 r.
[14] AROD, Sprawozdanie Zarządu  POD "Pokój" za 1966 r.
[15] AROD, Sprawozdanie z działalności Zarządu z dn. 15.12.1967 r.
[16] AROD, Pismo z dn. 15.10.1967 r.
[17] AROD, Sprawozdanie roczne gospodarza z dn. 15.12.1967 r.
[18] AROD, Sprawozdanie roczne Komisji Kobiecej z dn. 20.10.1967 r.
[19] AROD, Protokół z walnego zebrania z dn. 21.01.1968 r.
[20] AROD, Protokół z obmiaru ogrodzenia siatką z dn. 23.06.1968 r.
[21] AROD, Protokół z odbioru rurociągu.
[22] AROD, Protokół z zebrania sprawozdawczo-wyborczego z dn. 26.01.1969 r.
[23] AROD, Protokół z walnego zebrania sprawozdawczego z dn. 25.01.1970 r.
[24] AROD, Pismo Krajowe Rady POD z dn. 18.02.1970 r.
[25] AROD, Pismo ZM POD z dn. 05.11.1970 r.
[26] AROD, Biuletyn ZW POD z dn. 11.1970 r.
[27] AROD, Protokół odbioru nawodnienia z dn. 10.06.1970 r.
[28] AROD, Protokół zdawczo odbiorczy Komisji Rewizyjnej z dna. 29.12.1970 r.
[29] AROD, Protokół Komisji Rewizyjnej z kontroli działalności Zarządu z dn.04.02.1971 r.
[30] AROD, Inwentarz spisu z natury z 31.12.1971 r.
[31] Zygmunt Antkowiak, Stare i nowe osiedla Wrocławia, TMW, ZNiO, Wrocław 1973, str. 225.
[32] AROD, Protokół z walnego zebrania z dn. 23.01.1973 r.
[33] AROD, Sprawozdanie z działalności Zarządu za 1972 r. z dn. 21.01.1973 r.
[34] AROD, Zaproszenie na uroczystości rocznicowe i Dzień Działkowca z 1973 r.
[35] AROD, Zaproszenie na uroczystości rocznicowe i Dzień Działkowca z 1973 r.
[36] AROD, Odwołanie Kazimierza Kozieradzkiego od decyzji Zarządu z dn. 01.04.1976 r.
[37] AROD, Odpowiedź Zarządu na pismo K. Kozieradzkiego z kwietnia 1976 r.
[38] AROD, Uchwały walnego zebrania z dn. 06.03.1977 r.
[39] AROD, Pismo K. Kozieradzkiego do Komisji Rozjemczej z dn.05.04.1977 r.
[40] AROD, Sprawozdanie finansowe za 1979 r.
[41] AROD, Protokół z walnego zebrania z dn. 10.02.1980 r.
[42] AROD, Sprawozdanie z działalności zarządu z lat 1976-1980.
[43] AROD, Sprawozdanie z działalności Zarządu za 1970 r. z 02.1971 r.
[44] AROD, Protokół zdawczo-odbiorczy z dn. 16.10.1971 r.
[45] AROD, Sprawozdanie z działalności Zarządu za 1973 r. z 20.01.1974 r.
[46] AROD, Sprawozdanie z działalności Zarządu za 1974 r. z 23.02.1975 r.
[47] AROD, Sprawozdanie z działalności Zarządu za 1978 r. z 04.02.1979 r.
[48] AROD, Protokół z walnego zebrania z dn. 04.02.1979 r.
[49] AROD, Sprawozdanie z działalności Zarządu za 1979 r. z 09.02.1980 r.

 RNRada Narodowa
AROD – Archiwum ROD "Pokój"
DOKP – Dyrekcja Okręgowa Kolei Państwowych
WZ POD – Wojewódzki Zarząd Pracowniczych Ogrodów Działkowych
KR POD 
Krajowa Rada Pracowniczych Ogrodów Działkowych
ZO ZZKZarząd Okręgowy Związku Zawodowego Kolejarzy.

Powrót do góry                      Następny rozdział